Part 14 ตัดสินใจ (NC CUT)

posted on 22 Mar 2013 20:17 by dekthingtong
Part 14 ตัดสินใจ (NC CUT)
 

                ลิ้นอุ่นๆตวัดรับกันอยู่ภายในโพรงปากจนน้ำใสๆไหลลงมาตามสันคาง แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนทั้งคู่ยอมผละออกจากกันแต่อย่างใด ฮันกยองประคองกายเล็กให้ขึ้นมานอนทาบทับร่างของเขาเอาไว้ พลางเลื่อนมือลงไปจัดการกับอาภรณ์ที่ร่างเล็กสวมใส่อยู่อย่างชำนาญ

                เสื้อสีสวยของร่างบางถูกถอดออกอย่างง่ายดาย ก่อนที่จะถูกโยนให้ลงไปกองที่พื้นข้างเตียงอย่างไม่ใยดี

                ฮีชอลหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ร่างสูงเป็นฝ่ายชักนำอย่างเช่นทุกครั้ง ฮันกยองถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งพลันพลิกร่างเล็กให้ลงไปนอนอยู่ใต้ร่างตนโดยไม่ให้ฮีชอลตั้งตัวได้ทัน

                ร่างบางร้อง “อ๊ะ” ออกมาเบาๆด้วยความตกใจ แต่ก็ต้องปล่อยให้สติหลุดลอยออกไปเพราะฮันกยองก้มลงดูดดันเบาๆที่บริเวณลำคอขาวที่ยังคงมีรอยแผลของการทำร้ายตนเองปรากฏอยู่อย่างชัดเจน

                ความเจ็บที่บริเวณแผลยังไม่จางหายไปทั้งหมด แต่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทำให้เขาเผลอหลงลืมความเจ็บปวดทั้งหมดไปเสียสนิท เมื่อถูกกระตุ้นที่บริเวณบาดแผล อาการเจ็บแปลบก็ย้อนกลับมาให้รู้สึกถึงอีกครั้ง แต่เพียงไม่นานความเจ็บก็แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวสะท้านแทน

                ลิ้นอุ่นๆไล้เลียที่คอขาวๆราวกับจะปลอบประโลมให้ร่างบางลืมความทรงจำอันแสนเลวร้ายไปให้หมด ฮีชอลร้องครางออกมาเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นกอดฮันกยองเอาไว้แน่น

                “อา..”

                “เดี๋ยวจะทำให้มีความสุขยิ่งกว่านี้อีกนะ”พูดออกมาเบาๆก่อนจะจัดการถอดกางเกงของร่างบางออก รวมถึงพันธนาการชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดส่วนอ่อนไหวของเรือนร่างสวยนี้ด้วย

                มือหนาเกาะกุมที่แท่งสีสวยที่ชูชันเพราะแรงสัมผัสด้วยความหลงใหล นิ้วโป้งกดจิกลงที่ส่วนปลายของแท่งร้อนก่อนจะออกแรงรูดรั้งมันเบาๆ กระตุ้นให้ร่างบางต้องร้องครางออกมาด้วยความกระสัน

                “อึก..อื้ออ”ร่างบางครางออกมาโดยไม่รู้ตัว สองมือจิกผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นผ่านจากส่วนกลางลำตัวขึ้นมายังหน้าท้องแบนราบ

                ฮันกยองมองภาพของคนที่กำลังตกอยู่ในวังวนแห่งกามอารมณ์ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆและออกแรงรูดรั้งให้มากขึ้นกว่าเดิม จนแท่งร้อนนั้นขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิม แต่ถึงกระนั้น ก็ยังไม่ทัดเทียมกับของๆเขาอยู่ดี

                “เล็กจังนะ”แกล้งล้อออกไปพร้อมออกแรงมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อเรียกเสียงครางหวานๆให้ออกมาจากปากอิ่ม

                “อื้อออ..ยะ..อย่าแกล้งกันนะ”

                “ไม่ได้แกล้งสักหน่อย..”ยียวนกลับไป ก่อนจะละมือออกจากส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็ก แล้วก้มหน้าลงครอบปากลงไปแทนที่

                ลิ้นอุ่นร้อนเลียไล้รอบท่อนเนื้อร้อนด้วยความหื่นกระหาย อยากจะครอบครองร่างกายของฮีชอลเอาไว้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นส่วนไหนก็ตาม

                ร่างกายนี้..ช่างน่าหลงใหล..

                ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถละสายตาไปได้เลยจริงๆ..

                เรื่องร่างขาวเนียนบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน ถึงแม้จะเคยผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยทำใจให้ชินกับมันได้เสียที ติดจะตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

                “อะ…อา”

                ฮันกยองยิ่งเร่งจังหวะของริมฝีปากให้เร็วยิ่งขึ้น ร่างบางกระตุกวูบก่อนจะยื่นมือออกไปผลักศีรษะของชายหนุ่มออก ฮันกยองกลับไม่ยอมถอนปากออกมาอย่างที่เขาต้องการ กลับยิ่งเร่งความเร็วที่ปลายลิ้นให้มากขึ้นกว่าเดิม จนในที่สุดฮีชอลก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปภายในปากของร่างสูงโดยที่ไม่สามารถห้ามความต้องการของร่างกายเอาไว้ได้เลย

                “กะ..กลืนเข้าไปทำไม”ถามออกไปด้วยความเหนื่อยอ่อน พลางยื่นมือออกไปเช็ดคราบสีขาวขุ่นที่ติดอยู่ที่ริมฝีปากหยักสวยของคนที่ตนรักสุดหัวใจออก

                “อร่อยดีออก”

                “บ้าหรือไง”

                “อะไรที่เป็นของนาย ฉันก็อยากกินเข้าไปทั้งหมดนั่นแหละ”หยอกออกไปอีกครั้ง และเมื่อเห็นร่างบางหน้าขึ้นสีก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง

                เขาจะบ้าแล้วนะ..

                วันนี้เขายิ้มออกไปกี่ครั้งกันนะ..

                นายทำอะไรกับฉันกัน..คิมฮีชอล..

                “นายเป็นใครกันแน่นะ”ว่าพลางยื่นมือออกไปดึงแก้มนุ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว

                “นายเป็นใครกันถึงมาทำให้ฉันยิ้มเหมือนคนบ้าแบบนี้”

                ฮีชอลไม่ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มกลับไปเท่านั้น ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากจะให้ฮันกยองจดจำเรื่องราวได้ด้วยตัวเอง แต่ถึงแม้ร่างสูงจะไม่สามารถจำได้ เขาก็พร้อมที่จะเริ่มสร้างความทรงจำใหม่กับฮันกยอง

                ขอเพียงฮันกยองคิดจะรักเขาบ้างก็เพียงพอแล้ว

                ร่างสูงจัดการแยกขาขาวๆออกจากกันและยกมันขึ้นมาพาดบนบ่าแกร่งไว้ ก่อนจะจัดการส่งนิ้วเข้าไปภายในช่องทางคับแน่นทางด้านหลังเพื่อเตรียมพร้อมให้แก่ร่างกายที่แสนเย้ายวนนี้เสียก่อน

                ฮีชอลหลับตาแน่น พยายามทำตัวให้ผ่อนคลายมากที่สุดเพื่อให้ร่างสูงสามารถทำอะไรกับร่างกายของเขาได้ง่ายยิ่งขึ้น

                นิ้วที่สองเริ่มชำแรกเข้าไปเพื่อขยายให้ช่องทางนั้นพร้อมที่จะรองรับสิ่งที่ใหญ่กว่านั้นเข้าไปได้ทั้งหมด

                “อา..คับสุดๆเลย”เสียงทุ้มๆร้องออกมาอย่างเผ่วเบาเมื่อสัมผัสได้ถึงความคับแน่นของช่องทางนั้น

                ฮีชอลร้องครางออกมาในทันทีที่นิ้วยาวๆของชายหนุ่มสัมผัสเข้ากับจุดกระสันภายใน ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อความเสียวแล่นปราดขึ้นมาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว แขนเรียวเล็กกอดกระหวัดร่างกึ่งเปลือยของร่างสูงเอาไว้แน่น พยายามสกัดกลั้นอารมณ์รักที่คุกรุ่นอยู่ภายในร่าง

                อยากให้เข้ามา..

                อยากได้อะไรที่ใหญ่มากกว่านี้..

                ถึงแม้จะต้องการอย่างนั้นแต่ปากกลับไม่ยอมร้องขอออกไปตามตรง กลัวว่าร่างสูงจะมองว่าเขาเป็นคนที่ไม่รู้จักพอ จึงทำได้แค่ทนรับการกระตุ้นอารมณ์จากร่างสูงต่อไปด้วยใจที่สั่นระรัว

                “อยากให้ฉันทำยังไงต่อ บอกมาสิฮีชอล”แต่เหมือนร่างสูงจะสามารถอ่านใจของฮีชอลได้ถึงได้ถามออกมาแบบนั้น

                นิ้วที่สามถูกสอดใส่เข้าไปเพื่อเบิกทาง ก่อนที่จะหมุนควานอยู่ภายในราวกับต้องการจะสำรวจว่าร่างกายนี้พร้อมที่จะรับศึกรักครั้งใหญ่ที่เขาจะมอบให้หรือยัง

                ร่างบางร้องครางลั่นจนแทบจะไม่เป็นภาษา ในหัวมึนตื้อไปหมด ไม่สามารถประมวลผลอะไรได้อีกต่อไป ตอนนี้ความปรารถนามันเข้ามาควบคุมทั้งร่างกายและจิตใจเสียจนเขาคิดอะไรไม่ออกแล้ว

                “อะ..เอาของนาย..”

                “หืม..ว่ายังไงนะ”แกล้งถามออกไปทั้งๆที่ตัวเองก็ได้ยินชัดเจนอยู่แล้วว่าคนที่กำลังนอนอยู่ใต้ร่างของเขาต้องการอะไร

                “เอาของๆนาย..เอาของฮันกยอง”ร่างบางพูดออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ       ท่าทางนั้นทำให้ฮันกยองแทบจะควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ มือหนารีบจัดการถอดกางเกงตัวเก่งออกในทันทีที่ถูกร้องขอออกมาตรงๆ

                และเมื่อปราการด่านสุดท้ายหลุดออกไปจนเหลือเพียงกายเปลือยเปล่า ฮีชอลที่จดจ้องร่างกายแกร่งนั้นอยู่ก็ร้องออกมาเบาๆ

                “ใหญ่..เกินไปแล้ว..อ๊ะ”

                ยิ่งพูดอะไรที่ออกไปในทางยั่วมากเท่าไหร่ ฮันกยองก็ยิ่งอยากจะกดกระแทกกายเข้าไปในร่างนี้ให้เร็วมากขึ้นไปอีก ชายหนุ่มเลียไล้ริมฝีปากตัวเอง ความกระหายอยากมันมากเสียจนเกินจะควบคุมไหว

                แกนกายร้อนที่ขยายตัวจนสุดค่อยๆสอดแทรกเข้าไปภายในช่องทางคับแน่นของคนช่างยั่วทีละน้อย แต่เมื่อเข้าไปได้เพียงนิดเดียว ร่างเล็กก็ผวา สะดุ้งกอดร่างแกร่งเอาไว้แน่นด้วยความกระสัน

                “อึก..ไม่ไหวแล้ว”ร้องออกมาเบาๆ ทำให้ฮันกยองหยุดชะงักเพื่อรอดูท่าทีของคนตัวเล็ก แต่เมื่อฮีชอลเริ่มขยับสะโพกเข้าหาท่อนเนื้อนั้นก็รับรู้ได้ในทันทีว่า “ไม่ไหวแล้ว” ของร่างบางคงไม่ได้หมายความถึงอาการเจ็บ แต่คงเสียวจนแทบจะทนไม่ได้เสียมากกว่า

                “เป็นยังไงบ้างฮีชอล มีความสุขหรือเปล่า”ว่าพลางค่อยๆสอดใส่แกนกายเข้าไปภายในร่างกายของอีกฝ่ายลึกกว่าเดิม

                “อะ..อ๊ะ..มีความสุข..อึก”ตอบรับกลับไปโดยง่ายเพราะตอนนี้สติของเขาหลงเหลืออยู่น้อยเต็มที

                “อา งั้นก็ดี ฉันจะเข้าไปจริงๆแล้วนะ”ร้องเตือนออกไปก่อนจะจัดการดันตัวเข้าไปจนสุดในคราวเดียว เรียกเสียงครางหวานจากร่างด้านใต้ได้อีกครา

                “อ๊า…..”

                หลังจากที่แช่ค้างไว้นานพอสมควรเพื่อให้ร่างกายของฮีชอลได้ปรับสภาพให้คุ้นชินกับสิ่งแปลกปลอมที่สอดใส่เข้าไปเสียก่อน สะโพกหนาก็ขยับเคลื่อนเป็นจังหวะเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ

                ยิ่งร่างบางส่งเสียงครางออกมามากเท่าไหร่ คนที่ทำหน้าที่สอดใส่เข้าไปก็ยิ่งออกแรงขยับมากขึ้นเท่านั้น หวังว่าจะได้ยินเสียงครางตอบรับกลับมาให้ถี่ยิ่งขึ้นกว่าเดิม

                ร่างสูงกัดฟันแน่นเมื่อส่วนปลายเข้าไปสัมผัสกับความอุ่นชื้นคับแน่นของร่างบาง การที่ได้สัมผัสกับแนบแน่นเช่นนี้สร้างความเสียวซ่านให้แก่ฮันกยองได้มากทีเดียว

                จากที่ตอนแรกคิดว่าจะค่อยๆขยับ และสร้างบทรักอันแสนอ่อนโยนให้แก่คนตัวเล็ก กลับกลายเป็นว่าเขาไม่สามารถอดรนทนได้ไหวอีกต่อไป ในเมื่อร่างกายนี้มันยั่วเย้าให้เขาต้องกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรง ปรนเปรอเจ้าของร่างกายนี้ให้ร้องครางออกมาให้เสียงดังมากขึ้นไปอีก

                เรือนร่างเพรียวบางขยับไหวไปตามแรงกระแทกหนักหน่วงที่สอดประสานเข้ามาภายในอย่างไม่ยั้งแรง จุดที่เสียดสีกันภายในสร้างความสุขสมให้แก่คนทั้งคู่เสียจนไม่สามารถบรรยายความรู้สึกนี้ได้หมด

                ร่างสูงกัดฟันแน่นเมื่อรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะปลดปล่อยออกมาเต็มทีแล้ว ฮันกยองเร่งจังหวะของตัวเองให้เร็วยิ่งขึ้นไปอีก ขยับเข้าออกในจังหวะที่รวดเร็วก่อนจะค่อยๆถอนกายออกมาจนเกือบสุดและกระแทกกลับเข้าไปใหม่อีกครั้งในส่วนที่ลึกที่สุดในคราเดียว

                ร่างกายกำยำกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปภายในตัวของฮีชอล ร่างบางร้องครางไม่เป็นศัพท์ก่อนที่จะปลดปล่อยออกมาในเวลาไล่เลี่ยกัน

                ฮีชอลหอบสั่นด้วยความเหนื่อย เหงื่อเกาะพราวบนใบหน้าหวาน บ่งบอกให้รู้ว่าเหนื่อยกับกิจกรรมในร่มที่ผ่านมาขนาดไหน ดวงตาคู่กลมปิดสนิท พร้อมๆกับสติที่หมดไปเพราะสุขสมเสียจนไม่สามารถรับรู้อะไรได้อีกต่อไปแล้ว

                ฮันกยองมองใบหน้าของคนที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขแล้วก็หลุดยิ้มออกมาอีกครั้งจนได้

                ชายหนุ่มค่อยๆถอนกายออกจากร่างของคนที่นอนหมดแรงอยู่ด้านล่าง น้ำสีขาวขุ่นที่ถูกปลดปล่อยเข้าไปข้างในค่อยๆไหลย้อนกลับออกมาจนเปรอะเปื้อนขาอ่อนด้านในของคนตัวเล็กไปหมด

                ร่างสูงมองภาพนั้นอย่างชั่งใจก่อนจะลุกขึ้นเดินหายไปในห้องน้ำ และกลับออกมาพร้อมกับกะละมังใส่น้ำอุ่นและผ้าขนหนูผืนเล็ก เอามาวางไว้ที่ข้างเตียง และจัดการเอาผ้านั้นชุบน้ำอุ่นๆ บิดจนหมาดแล้วเช็คตามร่างกายขาวเนียนอย่างแผ่วเบา

                ไล่เช็ดลงมาจนถึงบริเวณช่วงล่าง นิ้วเรียวยื่นออกไปคว้านเอาน้ำเหนียวเหนอะที่ยังค้างคาอยู่ภายในช่องทางคับแน่นของร่างบางออกมาจนหมด แล้วจัดการเอาผ้าที่ชุบน้ำอุ่นนั้นเช็ดไปตามท่อนขา ไล่ยาวไปจนถึงปลายเท้าเพื่อให้ร่างบางรู้สึกสบายตัว ไม่ต้องนอนกระสับกระส่ายจนตื่นขึ้นมาเป็นไข้อย่างที่แล้วๆมาอีก

                เมื่อจัดการเช็ดตัวฮีชอลจนเสร็จเรียบร้อยเขาก็กลับมานั่งที่ข้างเตียง นั่งมองใบหน้ายามหลับของร่างบางด้วยความสับสน

                เขาไม่อยากจะยอมรับเลยว่าเขารู้สึกดีๆกับฮีชอลเข้าเสียแล้ว..

                ชีวิตนี้เขาไม่เคยต้องมาเอาใจใครถึงขนาดนี้มาก่อน..

                ไม่เคยยิ้มให้ใคร ไม่เคยคิดว่าใครสำคัญ..

                แต่ตอนนี้เขายอมฮีชอลอย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครมาก่อน ไหนจะเช็ดตัวให้ทั้งๆที่มันไม่ได้มีความจำเป็นอะไรที่ต้องต้องทำแบบนั้นเลยแม้แต่นิดเดียว..

                หรือนี่จะเป็นความรัก?

                ได้แต่ถามตัวเองแต่ก็ไม่สามารถหาคำตอบได้เลยว่าแท้จริงแล้วใจเขารู้สึกอย่างไรกันแน่…       

                

(TBC..)

กลับไปคอมเม้นต์ได้ที่ http://writer.dek-d.com/dekthingtong/story/viewlongc.php?id=609659&chapter=29

Part10 meet up

posted on 30 Oct 2012 19:33 by dekthingtong
 
(ต่อ)
 

                “เอ่อ..ที่นายพูดมาฉันก็ดีใจนะ..แต่ถ้านายไม่อยากทำก็อย่าฝืนเลยดีกว่า..ฉันไม่เป็นไรหรอก”พูดออกไปด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ไม่รู้ว่าควรจะรับมือสถานการณ์นี้อย่างไรดี เพราะฮยอกแจในตอนนี้ดูยั่วกว่าเดิมสิบเท่า เขาทำอะไรไม่ถูกเลยจริงๆ

 

                “ฉันเต็มใจ”พูดออกมาเพียงเท่านั้นก่อนจะจัดการรูดซิปกางเกงของคนรักออกโดยไม่รอฟังคำทัดทานใดๆอีก เพราะถ้าหากอีกฝ่ายพูดอะไรออกมามากกว่านี้เขาคงต้องมุดแผ่นดินหนีจริงๆ

                อาย..

                อายจะตายอยู่แล้ว..

 

                ทันทีที่ส่วนสำคัญปรากฏออกมาให้เห็นเต็มๆตา คนที่กำลังก้มหน้าอยู่ก็แทบจะทำอะไรไม่ถูก มือที่กำลังประคองส่วนที่คับแน่นั้นสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ แต่เมื่อแอบเงยหน้ามองใบหน้าหล่อเหลาของคนรักที่กำลังจดจ้องใบหน้าของตนอยู่แล้วก็จำต้องรีบก้มหน้าลงตามเดิมด้วยความเขินอาย

                ตั้งแต่เริ่มคบกัน เขาไม่เคยทำอะไรให้ซีวอนเลย มีแต่ร่างสูงที่คอยทำให้เขาเสมอ ไม่ว่าจะในชีวิตประจำวันหรือเรื่องบนเตียงก็ตาม

                ตอนนี้แหละ..เขาอยากจะทำอะไรให้ซีวอนบ้าง..

                เรียวปากอิ่มค่อยๆจรดกับส่วนปลายที่คับพองก่อนจะอ้าออกครอบคลุมแท่งใหญ่ร้อนของคนรักเข้าไปจนเกือบสุด เรียวลิ้นอุ่นร้อนเลียไล้รอบๆแท่งนั้นพลางหลับตาปี๋เพื่อกลบเกลื่อนความอายของตัวเอง

                “อะ..อา”ซีวอนหลุดเสียงครางออกมาเบาๆเมื่อรู้สึกเสียวกระสันในส่วนกลางลำตัวที่ร่างบางกำลังปรนเปรอให้

                ลิ้นร้อนๆที่กำลังเลียไล้ไปทั่วทุกส่วนทำให้ซีวอนแทบจะกลั้นความกระสันอยากเอาไว้ไม่อยู่ ยิ่งฟันคู่คมเผลอสัมผัสกับส่วนปลายแล้วก็เหมือนยิ่งเร่งให้ร่างสูงต้องรีบปลดปล่อยความรู้สึกออกมามากกว่าเดิม

                “อึก..อา ฮยอกแจ..พอแล้ว”พูดออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พยายามที่จะไม่ปลดปล่อยความต้องการเข้าไปในโพรงปากเล็ก แต่เมื่อร่างเล็กยังพยายามกระตุ้นความต้องการของเขาอยู่อย่างนั้น ร่างสูงก็จำต้องกำผ้าปูที่นอนแน่น ร้องฮึดฮัดในลำคอ ก่อนจะร้องครางออกมาสุดเสียงและปล่อยสายธารสีขาวขุ่นให้พุ่งทะลักเข้าไปภายในเรียวปากอิ่มนุ่มของฮยอกแจอย่างกลั้นไม่ไหว

                ร่างบางสำลักออกมาทันทีที่ของเหลวเหนียวข้นไหลเข้ามาภายในปากและไหลลึกเข้าไปในช่องคอ รสชาติขมฝาดที่รู้สึกได้ยังติดตรึงอยู่ที่ปลายลิ้น กระนั้นเขาก็ไม่คิดที่จะคายมันออกมา แต่กลับกลั้นใจกลืนมันให้ไหลลงไปในลำคอจนหมด

                “คายออกมาก็ได้น่า นายจะกลืนเข้าไปทำไม”ซีวอนดุออกไปอย่างไม่จริงจังนักก่อนที่จะก้มลงส่งปลายลิ้นเข้าไปกวาดควานในโพรงปากเล็กและเลียไล้น้ำขาวขุ่นของตัวเองที่ติดอยู่ที่บริเวณเรียวปากอิ่มเพื่อทำความสะอาดให้อย่างไม่นึกรังเกียจ ในใจรู้สึกเต็มตื้นเสียจนแทบจะทะลักออกมา เขาจ้องมองใบหน้าหวานที่ยังคงแดงก่ำด้วยความรัก สองมือรวบร่างบอบบางเข้ามากอดแน่นก่อนจะพร่ำกระซิบคำหวานซึ้งที่ข้างหูจนฮยอกแจต้องทุบเข้าที่ไหล่หนาเบาๆแล้วร้องบอกเสียงแผ่ว

                “รู้แล้วน่า”

                “รู้แล้วก็จะบอก จะบอกไปจนตายเลย”

                “อย่าพูดอะไรเว่อร์ๆเลยน่า”ว่าออกไปพลางเบือนหน้าหนี แต่เมื่อเห็นซีวอนทำหน้าหงอก็พูดต่อออกมาด้วยความเขินอาย

                “ไม่ต้องบอกฉันก็รู้อยู่แล้วล่ะ..ว่านายรักฉัน ฉันเชื่อนาย”

                “ฮยอกแจอ่า!”ซีวอนแทบอยากจะร้องไชโยออกมาลั่นห้อง เมื่อได้ยินฮยอกแจพูดคำว่า เชื่อ ออกมา

                เขาไม่เคยคิดเลยว่าฮยอกแจจะเชื่อใจเขา เชื่อว่าเขารักอีกฝ่ายมากแค่ไหน แต่ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงแล้ว ถึงแม้ร่างบางจะยังไม่เคยบอกว่ารัก แต่ในตอนนี้ แค่ฮยอกแจเชื่อในคำว่ารักของชเวซีวอนก็เกินพอแล้ว

                เกินพอแล้วจริงๆ..

                “ขอบคุณนะที่เชื่อฉัน ขอบคุณมากจริงๆฮยอกแจ”

                “บ้า พอได้แล้วน่า”ว่าพลางซุกหน้าเข้ากับอกอุ่นๆของคนรัก แต่ก็ต้องผงะเมื่อรู้สึกได้ว่าส่วนที่เพิ่งจะสงบลงไปแล้วของคนรักกำลังแข็งตัวขึ้นอีกครั้ง และมีขนาดใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเสียด้วย

                “ทะลึ่งที่สุด!!!”

                “ก็นายเล่นมาพูดให้ฉันดีใจ มันก็เป็นแบบนี้แหละน่า”แก้ตัวออกไปน้ำขุ่นๆ ก่อนจะขโมยจูบคนตัวเล็กด้วยความรัก

                ฮยอกแจถอนหายใจออกมาเบาๆพลางส่ายศีรษะอย่างนึกระอาในความหื่นของคนรัก แต่ไม่นานก็ยิ้มออกมาก่อนจะเป็นฝ่ายถลาเข้าไปมอบจูบเบาๆให้กับคนรักเสียเองแล้วผละออกมาทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ให้อีกคนใจสั่นเล่น

                “นายยั่วฉันเกินไปแล้วนะฮยอกแจ”

                “ฉันไปยั่วนายตอนไหนมิทราบ”ถามกลับไปด้วยน้ำเสียงยียวน ทั้งๆที่ตัวเองก็พอจะรู้อยู่แก่ใจว่าที่เป็นฝ่ายเข้าไปจูบร่างสูงก่อนเมื่อครู่คงจะสร้างความปั่นป่วนให้ทั้งร่างกายและจิตใจของซีวอนไม่น้อย

                “ยั่วกันแบบนี้มันต้องโดนลงโทษนะ”

                “ลงโทษ?”ทวนคำพูดของซีวอนยังไม่ทันจะจบดี แผ่นหลังบางก็ล้มลงสัมผัสกับพื้นเตียงนุ่มแทนคำตอบทันที ซีวอนยกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะก้มลงกระซิบข้างหู

                “คืนนี้นายไม่ได้นอนแน่ อีฮยอกแจ”พูดเพียงเท่านั้นก็จัดการถอดเสื้อผ้าของคนรักออกในทันที ฮยอกแจแสร้งดิ้นโวยวายอยู่พักหนึ่ง แต่เมื่อเห็นซีวอนเริ่มหอบออกมาเพราะความเหนื่อยกับอีแค่พยายามจะถอดเสื้อผ้าของเขาแล้วก็หัวเราะออกมาเบาๆแล้วยอมนอนนิ่งๆให้คนรักทำอะไรตามใจตัวเองแต่โดยดี

                วันนี้ฉันจะยอมนายวันนึงก็แล้วกันนะ..ชเวซีวอน

 

(จบตอน)

อ่านทั้งเรื่องได้ที่  http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=609659&chapter=25

 

[SF]Last Love..(HanChul) P.2

posted on 13 Jul 2012 20:01 by dekthingtong

 ตอนที่2

        "นายเป็นคนพูดเองนะ"เอ่ยออกมาเสียงสั่นก่อนจะพลิกตัวขึ้นมานอนทาบทับร่างบาง ฮีชอลส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มก่อนจะหลับตาลงช้าๆเมื่อฮันกยองโน้มใบหน้าลงประกบริมฝีปากอิ่มลงไปบนกลีบเนื้อนุ่ม ปากของทั้งคู่ทาบทับกันในความมืดพร้อมลิ้นร้อนของชายหนุ่มด้านบนที่เลียไล้ไปรอบกลีบปากอิ่มดุนดันให้ร่างเล็กอ้าปากออกเล็กน้อยเป็นช่องทางให้เขาสามารถสอดลิ้นเข้าไปด้านในได้ ลิ้นอุ่นเริ่มไล่ต้อนลิ้นเล็กภายในโพรงปากของร่างบางช้าๆ ลิ้นของทั้งคู่เกี่ยวกระหวัดกันจนแทบจะแยกไม่ออกว่าของใครเป็นของใคร น้ำเหนียวๆที่เชื่อมก้อนเนื้อนุ่มทั้งสองไว้ด้วยกันยิ่งสร้างความหวานให้กับคนทั้งสองอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ร่างของทั้งคู่เริ่มบดเบียดกันและแนบแน่นไม่แพ้ลิ้นร้อนๆที่พัวพันต่อสู้กันอยู่ภายในปาก

                มือหนาเริ่มเลื่อนลงมาลูบไล้ที่บริเวณหน้าท้องแบนราบก่อนจะถกเสื้อขึ้นจนถึงคอ เผยให้เห็นแผ่นอกบางของฮีชอล ฮันกยองลดสายตาลงมองมันอย่างหื่นกระหายทั้งๆที่ริมฝีปากยังคงฟาดฟันกันอยู่อย่างนั้น มือเริ่มไต่ระดัยบขึ้นมาจนถึงตุ่มไตสีสวยที่กำลังชูชันเพราะการปลุกอารมณ์รักพร้อมบดขยี้มันแรงๆเพื่อเพิ่งความต้องการให้แก่ร่างบางมากยิ่งขึ้น

                "อึก อื้ม"ฮีชอลเบี่ยงตัวหนีด้วยความเคยชินเมื่อเจอใครลุกร้ำร่างกายเช่นนี้เป็นธรรมดาของร่างกายที่ต้องหลบเลี่ยง  ฮันกยองรีบต้อนลิ้นเข้าไปลึกกว่าเดิมเพื่อเรียกให้ฮีชอลหันมาสนใจกิจกรรมที่ปากมากกว่าจะไปสนใจกับช่วงต่ำกว่านั้น

                "อะ..อื้มม...อื้อ"มือเล็กผลักเข้าที่อกของฮันกยองเบาๆเป็นเชิงเตือนว่าอากาศใกล้จะหมดเต็มทีทำให้ร่างสูงยอมถอนจูบออกอย่างเสียดาย ร่างบางนอนหอบสั่นพร้อมสูดหายใจเข้าปอดเพื่อเรียกสติให้กลับคืนมาเพราะร่างหานสูญเสียการควบคุมไปตั้งเเต่จูบเสียเเล้ว

                "นายทำให้ชั้นเกือบตายรู้มั้ย"เสียงหวานเเว้งขึ้นเบาๆทั้งๆที่ยังคงหอบไม่หาย ฮันกยองเลียไล้ที่มุมปากตัวเองพร้อมก้มหน้าลงดูดเน้นเบาๆที่ติ่งไตสีชมพูอ่อนทั้งสองข้างของคนด้านล่างโดยไม่สนใจฟังเสียงค้านใดๆทั้งสิ้น            "อึก..อ๊า"

                "อา..ฮีชอล นายสุดยอดไปเลย"เอ่ยเสียงอู้อี้เพราะยังคงดูดเม้มที่เเผ่นอกบางอยู่อย่างนั้น ชายหนุ่มทำแบบนั้นอยู่สักพักก่อนที่จะเปลี่ยนตำแหน่งเป็นส่วนล่างเเทน

                มือทั้งสองเริ่มปลดปราการส่วนล่างของฮีชอลอย่างรวดเร็วและโยนกางเกงนอนของคนสวยไปข้างเตียง เหลือเพียงกางเกงชั้นในตัวเล็กที่ปกปิดร่างของฮีชอลอยู่เท่านั้น ดวงตาคู่คมมองไปที่ส่วนกลางลำตัวของฮีชอลราวกับมันเป็นอาหารที่เขาพร้อมจะทานได้ทุกเมื่อ ซึ่งเมื่อเจ้าของร่างเห็นสายตานั้นก็อดไม่ได้ที่จะแหวใส่

                "นายนี่ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ชั้นก็อายเป็นนะ"

                "อ่า..ก็นายยั่วชั้นเองนี่"

                พูดเพียงเเค่นั้นก็จัดการถอดเสื้อที่รั้งด้านบนของฮีชอลออกจนหมดก่อนจะจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองบ้างโดยที่มีมือเล็กๆของคนด้านล่างมาช่วยสงเคราะห์ด้วย จนในที่สุดร่างกายทั้งสองก็เปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่

                เมื่อกางเกงในตัวเล็กๆถูดปลดออกไปร่างขาวเนียนรวมทั้งส่วนสำคัญด้านล่างก็ปรากฏเต็มสายตาทำให้ฮันกยองแทบจะอดใจไว้ไม่ไหว ชายหนุ่มก้มลงเอาลิ้นลองแตะลงที่ส่วนปลายของแท่งร้อนที่ยังขยายได้ไม่เต็มที่ ก่อนที่เสียงหวานจะร้องครางลั่นห้อง

                "อ๊าาาา..อะ.."

                "หึหึ อย่าเพิ่งร้องมากสิ ชั้นมีให้ร้องอีกเยอะนะ"หัวเราะในลำคอเบาๆก่อนจะจัดการครอบปากลงไปจนหมด ลิ้นด้านในเริ่มเลียไล้เเละดูดอมรอบแท่งเล็กๆอย่างหื่นกระหาย ดวงตาทั้งคู่จับจ้องไปที่ส่วนสำคัญของคนตัวเล็กพร้อมดูดดันมันเป็นจังหวะหนักๆในขณะที่คนด้านล่างก็เหลือบตาลงมองทุกการกระทำของร่างสูงตลอดเวลาถึงเเม้จะอายเพราะต้องเห็นเขาทำอะไรต่อมิอะไรกับร่างกายตัวเองก็ตาม

                "อึก..ฮะ..ฮันกยอง"มือเรียวยกขึ้นปิดปากตัวเองเเน่นเพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมา ร่างสูงเริ่มดูดหนักๆที่ส่วนโคนไล่ขึ้นมาถึงส่วนปลาย พอลิ้นเริ่มรู้สึกถึงความหวานของน้ำที่เอ่อล้นออกมาจากส่วนหัวก็ถอนปากออกก่อนจะจับขาเรียวขาวแยกออกจากกันและเอ่ยถาม

                "นี่เป็นครั้งเเรกของนายหรือเปล่า ฮีชอล"ถามออกไปเพราะอยากรู้พอๆกับไม่อยาก เขาไม่อยากได้รับคำว่าไม่จากฮีชอลแต่เขาก็อยากรู้เหลือเกินว่าคนที่เขากำลังจะร่วมรักด้วยเคยมีอะไรกับใครที่ไหนมาหรือยัง

                ร่างบางนิ่งอึ้งไปพักใหญ่ มือเล็กยังคงปิดปากตัวเองเเน่นพร้อมน้ำสีใสที่คบออยู่เต็มหน่วย ไม่รู้ว่าน้ำตาที่กำลังจะไหลออกมาเป็นเพราะอะไรแต่มันก็ทำให้ฮันกยองรู้สึกใจหายพอสมควร

                "มะ..ไม่ใช่"

                เหมือนมีหินหนักๆตกลงมากลางหัวของชายหนุ่ม ฮันกยองมองหน้าฮีชอลอย่างผิดหวังแต่เพราะความต้องการที่มากมายรวมถึงอารมณ์ที่ถูกปลุกถึงขนาดนี้จะให้เลิกตอนนี้ก็คงไม่ทันเสียเเล้ว ร่างสูงตัดสินใจไม่พูดอะไรต่อแต่จัดการสอดใส่นิ้วเข้าไปภายในช่องทางสีสดที่คับแคบแทน

                "อะ..อ๊า..เจ็บ..มันเจ็บ"ฮีชอลร้องลั่นเมื่อรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่ถูกชายหนุ่มรุกล้ำเข้ามา ซึ่งเสียงนั้นก็ทำให้ฮันกยองคิดไม่ตก

                ถึงเขาจะเคยนอนกับคนอื่นมาแล้วเต่ถ้าเจ็บขนาดนี้ก็หมายความว่าคงขาดหายจากเรื่องอย่างนั้นมานานพอสมควร..

                "ใจเย็นๆสิ นายนอนสบายๆอย่าเกร็งนะ ชั้นจะทำให้นายไม่เจ็บ"ถึงเเม้จะรู้ว่าไม่ใช่ครั้งเเรกของฮีชอล แต่ฮันกยองก็อยากสร้างความสุขให้กับคู่นอนของเขามากกว่าที่จะพอใจในบทรักเพียงฝ่ายเดียว

            ผมจะอ่อนโยนกับฮีชอล..ถึงเเม้นี่จะเป็นเพียงความฝันก็เถอะนะ..

                "อะ..อ๊า"น้ำตาที่คลออยู่เมื่อครู่เริ่มไหลลงมาอาบแก้มเนียนซึ่งฮันกยองเข้าใจว่ามันเป็นเพราะความเจ็บ ชายหนุ่มหมุนควงนิ้วภายในหลุมลึกเพื่อขยายช่องทางก่อนที่จะตามด้วยนิ้วที่สองและสามตามลำดับ จากหลุมเล็กที่เเคบเหลือเกินในตอนแรกกลับกลายเป็นใหญ่ขึ้นเพราะนิ้วทั้งสามของคนด้านบน

                ร่างสูงชักนิ้วออกจากร่างของฮีชอลก่อนจะเลื่อนตัวลงต่ำและสอดใส่ลิ้นเข้าไปในช่อทางนั้น จนกระทั่งมีน้ำเหนียวๆไหลเยิ้มออกมาจากดด้านในสัมผัสกับลิ้นจนได้รสชาติแล้วก็ถอนลิ้นออกและจับยัดแกนกายที่ผงาดเต็มที่ของตนเองเข้าไปแทนโดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้า ซึ่งคนที่โดนกระเเทกก็ร้องลั่นในทันทีเพราะสัมผัสหนักๆที่ไม่ทันได้ตั้งตัว

                "อ๊าาาาาา..อาาา..ฮันกยอง"

                "อะ..อืมมม..อย่าเกร็งนะฮีชอล"เสียงทุ้มครางต่ำเพราะความเสียว ถึงเเม้จะขยายช่องทางไปบ้างเเล้วเเต่มันก็ยังไม่ใหญ่พอที่จะรองรับแก่นกายขนาดใหญ่ของเขาอยู่ดี การสอดใส่จึงเป็นไปอย่างทุลักทุเลและค่อนข้างเจ็บปวดพอสมควร

                "อ๊าา มันเจ็บ เจ็บนะ"

                "อดทนอีดนิดน่า อ่า ได้แล้ว"ฮันกยองเอ่ยเสียงพร่าเมื่อสอดใส่มังกรของตัวเองเข้าไปได้จนสุดแล้ว ส่วนปลายกระทบกับจุดไวต่อความรู้สึกด้านในจนคนโดนรุกล้ำเด้งรับตัวโยน

                "อะ ตรงนั้น"

                "หืม ตรงนี้เหรอ อา..นายตอดรัดชั้นดีจริงๆเลย"ร้องชมออกไปพร้อมครางออกมาอย่างสุขสม สะโพกหนาค่อยๆขยับบังคับทิศทางการร่วมรักให้เร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ

                แกนกายที่อยู่ด้านในเริ่มพองตัวจนคับ แต่เจ้าของร่างทั้งสองก็ยังคงช่วยกันกระเเทกเพื่อให้มันเริ่มขยายและเริ่มรู้สึกได้ถึงความเสียวในที่สุด ฮันกยองกระแทกกายเข้าออกซ้ำๆจนรู้สึกว่าฮีชอลเริ่มผ่อนคลายเเล้วจึงเริ่มกระเเทกเข้าไปแรงขึ้นเรื่อยๆ

                "อะ..อะ..อย่างนั้นแหละ"

                "ตรงนี้ใช่มั้ย ชอบหรือเปล่า หืม"

                "อาาา..ชอบสิ นายเก่งที่สุดเลยฮันกยอง"

                "ถ้าชอบก็ร้องดังๆนะ"พูดเสียงสั่นก่อนจะดึงเเท่งร้อนของตัวเองออกมาและจับยัดใส่เข้าไปอีกครั้งจนสุดภายในคราวเดียว ไล่ต้อนสัมผัสจุดกระสันภายในช่องทางเล็กจนฮีชอลเด้งรับรัวและถี่ ร่างทั้งสองร่างร้องครางประสานกันพร้อมหยาดเหงบื่อที่ไหลท่วมตัวเพราะเเรงกระทำ

                "ชั้นรักนาย ถึงนายจะจำชั้นไม่ได้ ชั้นก็จะรักนาย"ฮีชอลร้องลั่นราวกับจะระบายความรู้สึกที่อัดอั้นมานานแสนนาน น้ำตาที่เริ่มเหือดหายไปเพราะความเสียวเริ่มกลับมาอีกครั้งเเละคราวนี้มันก็ไหลออกมามากกว่าครั้งก่อน เสียงสะอื้นเริ่มทดแทนเสียงครางเมื่อฮันกยองกระแทกเข้ามาซ้ำๆ

                "อะ..อ๊าาา"ฮันกยองร้องลั่น แต่ไม่ใช่เพราะบทรักที่ดำเนินอยู่แต่เป็นเพราะภาพซ้อนๆหลายๆภาพที่ตีกันยุ่งไปหมดในหัว ภาพของผู้หญิงที่เขาเรียกว่าเเม่ ภาพของเเฟนสาวที่เขาทอดทิ้งมา รวมไปถึงภาพของคนที่กำลังนอนครางและร้องไห้อยู่ในเวลานี้..คิมฮีชอล

                "อะ..อาาา..ไม่ ไม่"มือที่ลูบไล้เรือนกายขาวถูกเปลี่ยนมากดหนักๆที่ศีรษะของตัวเองแทน ใบหน้าหล่อเหยเกเพราะความเจ็บปวดที่เเล่นเข้ามาในหัว ภาพใบหน้าของฮีชอลที่กำลังร้องไห้หายไปกลายเป็นม่านหมอกแห่งความทรงจำที่เริ่มกลับมาเยือนอีกครั้งหลังจากที่เขาลบเลือนมันไปนานแสนนาน

 

--Last Love--

 

                บ้านไม้สีขาวตรงหน้าทำให้ฮันกยองเบ้หน้าใส่ด้วยความไม่พอใจ เดินเร่ร่อนมานานบทจะเจอบ้านสักหลังก็เจอแต่แบบนี้ แถมคนรู้จักก็ไม่มีเสียด้วย

            ถ้าไม่ติดว่าหนีออกจากบ้านมาจะไม่มาเหยียบบ้านนอกแบบนี้หรอก ให้ตายเถอะ..

                "คิดถูกหรือคิดผิดวะเนี่ยที่หนีมาที่แบบนี้"พูดกับตัวเองเบาๆอย่างหัวเสียพร้อมหันซ้ายเเลขวาเพื่อหาบ้านอื่นที่น่าจะดีกว่านี้เเต่ก็ต้องถอนหายใจออกมาหนักๆเพราะดูเหมือนว่าไม่ว่าบ้านไหนๆก็ดูบ้านนอกไม่แพ้กันสักหลัง ยกเว้นบ้านตรงหน้าเขาที่ค่อนข้างจะดูดีกว่าหลังอื่นขึ้นมานิดหนึ่ง

                "ถ้าให้อยู่ที่นี่กลับไปแต่งงานยังดีเสียกว่า"

                "ก็ไม่มีใครบังคับให้นายมานี่"เสียงหวานดังขึ้นด้านหลังเรียกความสนใจจากฮันกยองไปได้ในทันที ร่างสูงเลิกคิ้วใส่คนแปลกหน้าอย่างกวนๆก่อนจะถามออกไป

                "แล้วนายเกี่ยวอะไรด้วย"

                "ชั้นเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้และนายกำลังดูถูกบ้านชั้น ทีนี้ชั้นเกี่ยวหรือยังล่ะ"ฮีชอลยู่หน้าใส่ชายหนุ่มที่กำลังยืนยักคิ้วกวนประสาทใส่ด้วยความไม่พอใจ เพิ่งกลับมาจากตลาดกะจะเข้ามานอนพักให้สบายใจเสียหน่อยกลับกลายเป็นว่าต้องมาพานพบกับคนแปลกหน้ายืนด่าบ้านตัวเองอยู่ปาวๆๆเสียได้

                เบื่อจริงๆเลยคนที่ชอบดูถูกคนอื่นเเบบนี้..

                "อ้าวเเล้วก็ไม่บอก"ตอบกลับมากวนๆและทำเหมือนว่าฮีชอลเป็นคนผิดที่ไม่ยอมบอกตั้งเเต่เเรกเสียด้วย และนั่นก็ทำให้ร่างเล็กอารมณ์เสียหนักกว่าเก่า เท้าทั้งสองเดินผ่านฮันกยองไปราวกับชายหนุ่มไม่มีตัวตนอยู่บนโลกก่อนจะหันมาจิกตาใส่และเดินเข้าบ้านไปพร้อมปิดประตูใส่หน้าชายหนุ่มเสียงลั่น

                ปัง!!


          หนุ่มต่างถิ่นกระพริบตาปริบๆมองบานประตูที่เพิ่งปิดไปก่อนจะสำนึกได้ว่ากำลังถูกมองข้าม ร่างสูงเบ้ปากมองบ้านหลังเล็กพร้อมจินตนาการหน้าเจ้าของบ้านหน้าหวานด้วยความหมั่นไส้

                เออ..ถ้าไม่อยากให้มายุ่มย่ามแถวนี้ ไม่อยู่ก็ได้โว้ย!

TBC.
.
.
 
มีคนรีเควสเลยมาลงไว้ให้ค่ะ> <
แต่ดีเลย์มากๆเพราะคอมพังตั้งเเต่น้ำท่วม..เพิ่งจะได้กลับมาวันนี้นี่เอง(TT)
ที่ผ่านมาก็พิมพ์ๆ(เรื่องอื่นๆ)ในโนตบุ้คตามยถากรรม 5555
ขออนุญาตไม่อัพลงเด็กดีนะคะ เอาลงในบลอคเเล้วกันเนอะสำหรับเรื่องนี้^^
เจอกันตอนหน้าค่า่