Part 14 ตัดสินใจ (NC CUT)

posted on 22 Mar 2013 20:17 by dekthingtong
Part 14 ตัดสินใจ (NC CUT)
 

                ลิ้นอุ่นๆตวัดรับกันอยู่ภายในโพรงปากจนน้ำใสๆไหลลงมาตามสันคาง แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนทั้งคู่ยอมผละออกจากกันแต่อย่างใด ฮันกยองประคองกายเล็กให้ขึ้นมานอนทาบทับร่างของเขาเอาไว้ พลางเลื่อนมือลงไปจัดการกับอาภรณ์ที่ร่างเล็กสวมใส่อยู่อย่างชำนาญ

                เสื้อสีสวยของร่างบางถูกถอดออกอย่างง่ายดาย ก่อนที่จะถูกโยนให้ลงไปกองที่พื้นข้างเตียงอย่างไม่ใยดี

                ฮีชอลหลับตาพริ้ม ปล่อยให้ร่างสูงเป็นฝ่ายชักนำอย่างเช่นทุกครั้ง ฮันกยองถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่งพลันพลิกร่างเล็กให้ลงไปนอนอยู่ใต้ร่างตนโดยไม่ให้ฮีชอลตั้งตัวได้ทัน

                ร่างบางร้อง “อ๊ะ” ออกมาเบาๆด้วยความตกใจ แต่ก็ต้องปล่อยให้สติหลุดลอยออกไปเพราะฮันกยองก้มลงดูดดันเบาๆที่บริเวณลำคอขาวที่ยังคงมีรอยแผลของการทำร้ายตนเองปรากฏอยู่อย่างชัดเจน

                ความเจ็บที่บริเวณแผลยังไม่จางหายไปทั้งหมด แต่เพราะเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทำให้เขาเผลอหลงลืมความเจ็บปวดทั้งหมดไปเสียสนิท เมื่อถูกกระตุ้นที่บริเวณบาดแผล อาการเจ็บแปลบก็ย้อนกลับมาให้รู้สึกถึงอีกครั้ง แต่เพียงไม่นานความเจ็บก็แปรเปลี่ยนเป็นความเสียวสะท้านแทน

                ลิ้นอุ่นๆไล้เลียที่คอขาวๆราวกับจะปลอบประโลมให้ร่างบางลืมความทรงจำอันแสนเลวร้ายไปให้หมด ฮีชอลร้องครางออกมาเบาๆก่อนจะยกมือขึ้นกอดฮันกยองเอาไว้แน่น

                “อา..”

                “เดี๋ยวจะทำให้มีความสุขยิ่งกว่านี้อีกนะ”พูดออกมาเบาๆก่อนจะจัดการถอดกางเกงของร่างบางออก รวมถึงพันธนาการชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดส่วนอ่อนไหวของเรือนร่างสวยนี้ด้วย

                มือหนาเกาะกุมที่แท่งสีสวยที่ชูชันเพราะแรงสัมผัสด้วยความหลงใหล นิ้วโป้งกดจิกลงที่ส่วนปลายของแท่งร้อนก่อนจะออกแรงรูดรั้งมันเบาๆ กระตุ้นให้ร่างบางต้องร้องครางออกมาด้วยความกระสัน

                “อึก..อื้ออ”ร่างบางครางออกมาโดยไม่รู้ตัว สองมือจิกผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นผ่านจากส่วนกลางลำตัวขึ้นมายังหน้าท้องแบนราบ

                ฮันกยองมองภาพของคนที่กำลังตกอยู่ในวังวนแห่งกามอารมณ์ก่อนจะยิ้มออกมาบางๆและออกแรงรูดรั้งให้มากขึ้นกว่าเดิม จนแท่งร้อนนั้นขยายใหญ่ขึ้นกว่าเดิม แต่ถึงกระนั้น ก็ยังไม่ทัดเทียมกับของๆเขาอยู่ดี

                “เล็กจังนะ”แกล้งล้อออกไปพร้อมออกแรงมากขึ้นกว่าเดิมเพื่อเรียกเสียงครางหวานๆให้ออกมาจากปากอิ่ม

                “อื้อออ..ยะ..อย่าแกล้งกันนะ”

                “ไม่ได้แกล้งสักหน่อย..”ยียวนกลับไป ก่อนจะละมือออกจากส่วนอ่อนไหวของคนตัวเล็ก แล้วก้มหน้าลงครอบปากลงไปแทนที่

                ลิ้นอุ่นร้อนเลียไล้รอบท่อนเนื้อร้อนด้วยความหื่นกระหาย อยากจะครอบครองร่างกายของฮีชอลเอาไว้ทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นส่วนไหนก็ตาม

                ร่างกายนี้..ช่างน่าหลงใหล..

                ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถละสายตาไปได้เลยจริงๆ..

                เรื่องร่างขาวเนียนบิดไปมาด้วยความเสียวซ่าน ถึงแม้จะเคยผ่านเรื่องแบบนี้มาหลายครั้งแต่ก็ไม่เคยทำใจให้ชินกับมันได้เสียที ติดจะตื่นเต้นมากขึ้นกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ

                “อะ…อา”

                ฮันกยองยิ่งเร่งจังหวะของริมฝีปากให้เร็วยิ่งขึ้น ร่างบางกระตุกวูบก่อนจะยื่นมือออกไปผลักศีรษะของชายหนุ่มออก ฮันกยองกลับไม่ยอมถอนปากออกมาอย่างที่เขาต้องการ กลับยิ่งเร่งความเร็วที่ปลายลิ้นให้มากขึ้นกว่าเดิม จนในที่สุดฮีชอลก็ปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปภายในปากของร่างสูงโดยที่ไม่สามารถห้ามความต้องการของร่างกายเอาไว้ได้เลย

                “กะ..กลืนเข้าไปทำไม”ถามออกไปด้วยความเหนื่อยอ่อน พลางยื่นมือออกไปเช็ดคราบสีขาวขุ่นที่ติดอยู่ที่ริมฝีปากหยักสวยของคนที่ตนรักสุดหัวใจออก

                “อร่อยดีออก”

                “บ้าหรือไง”

                “อะไรที่เป็นของนาย ฉันก็อยากกินเข้าไปทั้งหมดนั่นแหละ”หยอกออกไปอีกครั้ง และเมื่อเห็นร่างบางหน้าขึ้นสีก็ยิ้มออกมาอีกครั้ง

                เขาจะบ้าแล้วนะ..

                วันนี้เขายิ้มออกไปกี่ครั้งกันนะ..

                นายทำอะไรกับฉันกัน..คิมฮีชอล..

                “นายเป็นใครกันแน่นะ”ว่าพลางยื่นมือออกไปดึงแก้มนุ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว

                “นายเป็นใครกันถึงมาทำให้ฉันยิ้มเหมือนคนบ้าแบบนี้”

                ฮีชอลไม่ตอบอะไร เพียงแค่ยิ้มกลับไปเท่านั้น ไม่ว่ายังไงเขาก็อยากจะให้ฮันกยองจดจำเรื่องราวได้ด้วยตัวเอง แต่ถึงแม้ร่างสูงจะไม่สามารถจำได้ เขาก็พร้อมที่จะเริ่มสร้างความทรงจำใหม่กับฮันกยอง

                ขอเพียงฮันกยองคิดจะรักเขาบ้างก็เพียงพอแล้ว

                ร่างสูงจัดการแยกขาขาวๆออกจากกันและยกมันขึ้นมาพาดบนบ่าแกร่งไว้ ก่อนจะจัดการส่งนิ้วเข้าไปภายในช่องทางคับแน่นทางด้านหลังเพื่อเตรียมพร้อมให้แก่ร่างกายที่แสนเย้ายวนนี้เสียก่อน

                ฮีชอลหลับตาแน่น พยายามทำตัวให้ผ่อนคลายมากที่สุดเพื่อให้ร่างสูงสามารถทำอะไรกับร่างกายของเขาได้ง่ายยิ่งขึ้น

                นิ้วที่สองเริ่มชำแรกเข้าไปเพื่อขยายให้ช่องทางนั้นพร้อมที่จะรองรับสิ่งที่ใหญ่กว่านั้นเข้าไปได้ทั้งหมด

                “อา..คับสุดๆเลย”เสียงทุ้มๆร้องออกมาอย่างเผ่วเบาเมื่อสัมผัสได้ถึงความคับแน่นของช่องทางนั้น

                ฮีชอลร้องครางออกมาในทันทีที่นิ้วยาวๆของชายหนุ่มสัมผัสเข้ากับจุดกระสันภายใน ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อความเสียวแล่นปราดขึ้นมาโดยไม่ทันได้ตั้งตัว แขนเรียวเล็กกอดกระหวัดร่างกึ่งเปลือยของร่างสูงเอาไว้แน่น พยายามสกัดกลั้นอารมณ์รักที่คุกรุ่นอยู่ภายในร่าง

                อยากให้เข้ามา..

                อยากได้อะไรที่ใหญ่มากกว่านี้..

                ถึงแม้จะต้องการอย่างนั้นแต่ปากกลับไม่ยอมร้องขอออกไปตามตรง กลัวว่าร่างสูงจะมองว่าเขาเป็นคนที่ไม่รู้จักพอ จึงทำได้แค่ทนรับการกระตุ้นอารมณ์จากร่างสูงต่อไปด้วยใจที่สั่นระรัว

                “อยากให้ฉันทำยังไงต่อ บอกมาสิฮีชอล”แต่เหมือนร่างสูงจะสามารถอ่านใจของฮีชอลได้ถึงได้ถามออกมาแบบนั้น

                นิ้วที่สามถูกสอดใส่เข้าไปเพื่อเบิกทาง ก่อนที่จะหมุนควานอยู่ภายในราวกับต้องการจะสำรวจว่าร่างกายนี้พร้อมที่จะรับศึกรักครั้งใหญ่ที่เขาจะมอบให้หรือยัง

                ร่างบางร้องครางลั่นจนแทบจะไม่เป็นภาษา ในหัวมึนตื้อไปหมด ไม่สามารถประมวลผลอะไรได้อีกต่อไป ตอนนี้ความปรารถนามันเข้ามาควบคุมทั้งร่างกายและจิตใจเสียจนเขาคิดอะไรไม่ออกแล้ว

                “อะ..เอาของนาย..”

                “หืม..ว่ายังไงนะ”แกล้งถามออกไปทั้งๆที่ตัวเองก็ได้ยินชัดเจนอยู่แล้วว่าคนที่กำลังนอนอยู่ใต้ร่างของเขาต้องการอะไร

                “เอาของๆนาย..เอาของฮันกยอง”ร่างบางพูดออกมาด้วยใบหน้าแดงก่ำ       ท่าทางนั้นทำให้ฮันกยองแทบจะควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ มือหนารีบจัดการถอดกางเกงตัวเก่งออกในทันทีที่ถูกร้องขอออกมาตรงๆ

                และเมื่อปราการด่านสุดท้ายหลุดออกไปจนเหลือเพียงกายเปลือยเปล่า ฮีชอลที่จดจ้องร่างกายแกร่งนั้นอยู่ก็ร้องออกมาเบาๆ

                “ใหญ่..เกินไปแล้ว..อ๊ะ”

                ยิ่งพูดอะไรที่ออกไปในทางยั่วมากเท่าไหร่ ฮันกยองก็ยิ่งอยากจะกดกระแทกกายเข้าไปในร่างนี้ให้เร็วมากขึ้นไปอีก ชายหนุ่มเลียไล้ริมฝีปากตัวเอง ความกระหายอยากมันมากเสียจนเกินจะควบคุมไหว

                แกนกายร้อนที่ขยายตัวจนสุดค่อยๆสอดแทรกเข้าไปภายในช่องทางคับแน่นของคนช่างยั่วทีละน้อย แต่เมื่อเข้าไปได้เพียงนิดเดียว ร่างเล็กก็ผวา สะดุ้งกอดร่างแกร่งเอาไว้แน่นด้วยความกระสัน

                “อึก..ไม่ไหวแล้ว”ร้องออกมาเบาๆ ทำให้ฮันกยองหยุดชะงักเพื่อรอดูท่าทีของคนตัวเล็ก แต่เมื่อฮีชอลเริ่มขยับสะโพกเข้าหาท่อนเนื้อนั้นก็รับรู้ได้ในทันทีว่า “ไม่ไหวแล้ว” ของร่างบางคงไม่ได้หมายความถึงอาการเจ็บ แต่คงเสียวจนแทบจะทนไม่ได้เสียมากกว่า

                “เป็นยังไงบ้างฮีชอล มีความสุขหรือเปล่า”ว่าพลางค่อยๆสอดใส่แกนกายเข้าไปภายในร่างกายของอีกฝ่ายลึกกว่าเดิม

                “อะ..อ๊ะ..มีความสุข..อึก”ตอบรับกลับไปโดยง่ายเพราะตอนนี้สติของเขาหลงเหลืออยู่น้อยเต็มที

                “อา งั้นก็ดี ฉันจะเข้าไปจริงๆแล้วนะ”ร้องเตือนออกไปก่อนจะจัดการดันตัวเข้าไปจนสุดในคราวเดียว เรียกเสียงครางหวานจากร่างด้านใต้ได้อีกครา

                “อ๊า…..”

                หลังจากที่แช่ค้างไว้นานพอสมควรเพื่อให้ร่างกายของฮีชอลได้ปรับสภาพให้คุ้นชินกับสิ่งแปลกปลอมที่สอดใส่เข้าไปเสียก่อน สะโพกหนาก็ขยับเคลื่อนเป็นจังหวะเข้าออกเร็วขึ้นเรื่อยๆ

                ยิ่งร่างบางส่งเสียงครางออกมามากเท่าไหร่ คนที่ทำหน้าที่สอดใส่เข้าไปก็ยิ่งออกแรงขยับมากขึ้นเท่านั้น หวังว่าจะได้ยินเสียงครางตอบรับกลับมาให้ถี่ยิ่งขึ้นกว่าเดิม

                ร่างสูงกัดฟันแน่นเมื่อส่วนปลายเข้าไปสัมผัสกับความอุ่นชื้นคับแน่นของร่างบาง การที่ได้สัมผัสกับแนบแน่นเช่นนี้สร้างความเสียวซ่านให้แก่ฮันกยองได้มากทีเดียว

                จากที่ตอนแรกคิดว่าจะค่อยๆขยับ และสร้างบทรักอันแสนอ่อนโยนให้แก่คนตัวเล็ก กลับกลายเป็นว่าเขาไม่สามารถอดรนทนได้ไหวอีกต่อไป ในเมื่อร่างกายนี้มันยั่วเย้าให้เขาต้องกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรง ปรนเปรอเจ้าของร่างกายนี้ให้ร้องครางออกมาให้เสียงดังมากขึ้นไปอีก

                เรือนร่างเพรียวบางขยับไหวไปตามแรงกระแทกหนักหน่วงที่สอดประสานเข้ามาภายในอย่างไม่ยั้งแรง จุดที่เสียดสีกันภายในสร้างความสุขสมให้แก่คนทั้งคู่เสียจนไม่สามารถบรรยายความรู้สึกนี้ได้หมด

                ร่างสูงกัดฟันแน่นเมื่อรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะปลดปล่อยออกมาเต็มทีแล้ว ฮันกยองเร่งจังหวะของตัวเองให้เร็วยิ่งขึ้นไปอีก ขยับเข้าออกในจังหวะที่รวดเร็วก่อนจะค่อยๆถอนกายออกมาจนเกือบสุดและกระแทกกลับเข้าไปใหม่อีกครั้งในส่วนที่ลึกที่สุดในคราเดียว

                ร่างกายกำยำกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปภายในตัวของฮีช